Þróunarsaga kísilmálms í Kína
Þróun kísilmálms í Kína hófst árið 1957, þegar fyrsta framleiðslueiningin með einfasa tveggja rafskautsofni var byggð og tekin í notkun í Liaoning með aðstoð Sovétríkjanna og eftir 1960 byrjaði Kína að hanna og byggja sína eigin einfasa og þriggja fasa rafskaut kísilmálmofna. Frá upphafi sjötta áratugarins til loka áttunda áratugarins voru tugir framleiðslueininga byggðar og teknar í notkun í Liaoning, Hebei, Jiangsu, Shanghai, Tianjin, Henan, Qinghai, Guizhou og öðrum héruðum og svæðum, með framleiðslugetu næstum 20.000 t/a. Á þessu stigi var kísilmálmframleiðsla Kína&í sjálfframleiðslu og sjálfbærni.
Eftir 1980 byrjaði að flytja út kísilmálm frá Kína&og með hraðri aukningu á útflutningsmagni fjölgaði framleiðslufyrirtækjum hratt. Í lok níunda áratugarins var fjöldi kísilmálmfyrirtækja í Kína kominn í um 300 og pólitísk óróleiki 1989 olli miklu áfalli við framleiðslu kísilmálms í Kína og á árunum þar á eftir meira en helmingur kísilmálmfyrirtækin í Kína voru lögð niður eða breytt í framleiðslu. Um miðjan tíunda áratuginn var skammvinn skortur á kísilmálmi í heiminum og verð hækkaði, þannig að sum kísilmálmfyrirtæki í Kína&hófu framleiðslu á ný og sumar einingar byggðu nýja eða viðbótar kísilmálmofna . Á sama tíma var fjöldi nýrra kísilfyrirtækja reist í Guizhou, Yunnan, Sichuan og öðrum héruðum þar sem framboð rafmagns var nægjanlegt og raforkuverð lágt.
